Vladimir Nazor je bio hrvatski i jugoslovenski književnik. Rođen je u Postirama na Braču 30. maja 1876.godine.
Građansku školu je završio na rodnom ostrvu, a gimnaziju u Splitu.
Studirao je prirodne nauke, matematiku i fiziku u Gracu i Zagrebu, a diplomirao 1902. godine.
Počeo je raditi kao predavač u Hrvatskoj gimnaziji u Zadru, a od 1903. do 1918. godine u Istri, gde je ujedno i proveo najveći deo svog života.
Prvo njegovo objvljeno delo je bilo „Slavenske legende“, odmah za tim ijedno od najznačajnijih Nazorovih dela „Knjiga o hrvatskim kraljevima“. U to vreme je počeo pisati i „Istarske priče“.
Koju godinu kasnije objavio je Velog Jožu— delo po kome će Nazorova proza biti prepoznatljiva, a koje je on sam smatrao neuspelijim.
Sledile su knjige Utva zlatokrila, Medvjed Brundo, Stoimena.
Smatra se najplodonosnijim hrvatskim piscem. Stvorio je veliki broj dela različitih žanrova: pesama, epova, novela, romana, dnevničkih zapisa, putopisa, eseja, članaka, priča i igrokaza za decu i prevodio italijanske i nemačke pesnike.
Penzionisan je 1933. godine u Zagrebu kao upravnik dečijeg doma.
Iako u godinama i narušenog zdravlja, godine 1942. je s pesnikom Ivanom Goranom Kovačićem preko reke Kupe otišao u partizane, o čemu je izvestio čak i Radio London.
Nazor je počeo voditi dnevnik „S partizanima“, koji se smatra jednim od najupečatljivijih ratnih dnevnika pored dnevnika Vladimira Dedijera i Dragojla Dudića. Njegov odlazak u partizane je za partizanski pokret imao propagandnu vrednost.
Januara 1943. je u zapaljenom srpskom selu kraj Vrginmosta napisao jednu od najpotresnijih pesma o stradanjima Srba „Majka pravoslavna“.
Posle rata objavio je i „Pjesme partizanske“.
Kao novoprimljeni akademik, 1949. godine je imao i svoj poslednji javni nastup na kojem je čitao odlomke iz svoje nedovršene zbirke „U zavičaju“.
Nakon rata postao je prvi predsednik Narodne Republike Hrvatske. Umro je u Zagrebu19. juna 1949.
Njegovim imenom je nazvana najveća nagrada u Republici Hrvatskoj „Nagrada Vladimir Nazor“, koja se dodeljuje za najbolja umetnička ostvarenja na području književnosti, muzike, filma, likovnih i primenjenih umetnosti, pozorišne umetnosti, kao i arhitekture i urbanizma.
Stoga smo veoma ponosni što naša škola nosi njegovo ime.